Yaşamı , aşkları, ailemi , dostları, u -mutlulukla karşılayamadığım için üzgün değilim....
tüm bunların haricinde kopkoyu bir kötülük var, varlığını tazeleyen.. Ve ben neresinden tutacağımı bilmediğim bu varlığı, her nasılsa dürtekliyorum.. Ve kendi içimdeki herşeye, elinde trampetle ayaklana ayaklandıra yürüyorum. Meydanlara serilmiş tüm duygu , düşünce ne ise önce bakınıyorlar , sonra bakıyorlar.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder